نجوای عارفانه با خالق، بازار عاشقی در خاک گلگون جبهه ها گرم است

به گزارش میهن دی ال، شهید رضا نادری در زمره شهدای عملیات مرصاد در دوران دفاع مقدس تأثیر گذاری عمیقی در بین نسل جوان امروزی داشته است و یکی از دلایل این تأثیرگذاری وصیت نامه عجیب او است.

نجوای عارفانه با خالق، بازار عاشقی در خاک گلگون جبهه ها گرم است

به گزارش میهن دی ال و به نقل ازخبر گزاری مهر، نام شهید رضا نادری با مرصاد گره خورده است اما باید دانست که وی در عملیات دیگر دفاع مقدس نیز از خودش رشادت های فراوانی را نشان داد تا جایی که به سمبلی برای جوانان انقلابی بدل شد. وی دونده خوبی بود و خط خوبی هم داشت تا جایی که وصیت نامه اش گویی توسط هنرمندی با خط شکسته نستعلیق نگارش شده است.

بخش هایی از وصیت نامه شهید نادری اما در سخنرانی ها و محافل مختلف استفاده می گردد همین چندی پیش بود که رائفی پور به جمله شهید نادری اشاره نمود که ای برادر کجا می روی کمی درنگ کن آیا با کمی گریه و یک فاتحه خواندن تنها بر مزار من و امثال من مسئولیتی را که با رفتن خود بر دوش تو گذاشته را از یاد خواهی برد...

در دیدگاه اول آنچه در وصیت نامه شهید نادری دیده می گردد خط زیبای او است اما در پس این خط هنرمندان یک حس غریبی نیز نهفته است. حسی که گویی نجوای عارفانه و عاشقانه با خدای متعال است حسی که اصلاً نمی توان درک کرد یک جوان که هنوز به 25 سالگی هم نرسیده چطور به این مقام خود را رسانده است؟ اشارات زیادی در وصیت نامه اش به مولانا می گردد حتی گاهی هم به ترجمه دعای توسل… وصیت نامه شهید نادری نه یک وصیت نامه ساده بلکه یک متن عارفانه است. در ادامه وصیت نامه او را می خوانیم:

قبطه بر گریه های رزمندگان دیگر

پروردگارا؛ نمی دانم چه شده است مرا، قلب خود را سیاه می بینم و چشم خود را خشک از اشک می خواهم ناله و فغان خود را بلند کنم دل را آئینه معرفت و عشق نسبت به تو کنم اما در دل چیزی جز هوا و هوس و تاریکی، مشاهده نمی کنم.

پروردگارا در این چهارشنبه آخر سال که ناله و فغان یاران خود را در دعای توسل می شنوم به گریه های آنها حسرت می خورم و به آن سجده های اشک آلود خالصانه قبطه می خورم خدایا نمی دانم چرا از این مناجات ها محرومم وقتی نفس خود را به پای میز محاکمه می کشانم و از آینده و آخرت خود بیمناک می شوم.

یکسال دیگر نیز سپری شد و من جز اندوه و حسرت چیزی برای خود نیندوخته ام همه کس از ظن خویش یار و مونس من شد و از درون من نجست که چه سگی در وجودم رخنه نموده همه گمان واهی در رابطه با من دارند و تنها این منم که از خودم خبر دارم و می دانم اسیری هستم در بند شیطان؛ سگ نفس دائماً بر من جمله ور می گردد و مرا به گناه وا می دارد الهامی خواهم خوب شوم اما حریف خود نمی شوم خدایا در این مکان مقدس (جبهه) و در این شب عزیز تو را به چهارده معصوم قسمت می دهم که به من توفیق رو گردانی از گناه و روی آوردن به سویت را با عبارات خالصانه و گریه و زاری به درگاهت در دل شب عنایت فرما و مرا در زمره مخلصانت قرار ده.

پروردگارا؛ در ظلمات تاریکی روح خود کابوس های وحشتناک و دوزخ های گرم و سوزان چیزهایی هستند که بین و ترس را بر وجودم مستولی می نمایند کابوس هایی که من با اعمال زشت خود بر نفس خویش روا داشته ام گناهان بی شماری که مرا از مقام والای انسانیت به اسفال سافلین درجات سوق داده است.

از گناهم در گذر

الها، نمی دانم که چگونه عذر به درگاهت بیاورم چگونه تو را بخوانم تا از من در گذری من از روی جهل و نادانی بود که به دام شیطان افتادم و نه از روی کفر و سرکشی مگر نه این بود که بعد از هر گناهی تو را می خواندم و در خانه تو را به صدا در می آوردم و تو خود گفتی که اگر صد بار گناه کردی و صد بار هم توبه شکستی باز به نزد من آب… پس ای معبود من اکنون با حالتی زار و پریشان از گذشته به سویت رو نموده ام. خدایا لطف و مرحمت تو نهایت ندارد و مانند دریایی است که اگر بخواهی می توانی با یک موج کل گناه و عصیان خلایق را پاک کنی الها تو غنی هستی از مجازات ما، ما که ضعیف هستیم در برابر عذابت، درگذر. از گناه ما...

روزگارانی خود را می دیدم و تو را هیچ و من با تو بیگانه بودم از سر غفلت و نادانی بر هر گناهی دامن می زدم حیوانی بودم پست گناه بر من عادی شده بود و روز و شام معصیت ها می نمودم تو را شکر می گویم که با همه این گناهان بازهم مرا مورد لطف خود قرار می دادی و پرده عصمت و عابروی (آبروی) مرا ندریدی. خدایا از سر خجالت چه بگویم چگونه شکر این نعمت تو را به جای بیاورم روزها سپری شد و هر روز من از دورتر می شدم تا زمانی که انقلاب اسلامی پای گرفت و حکومت عدل برپا شد.

با آغاز انقلاب اسلامی در دل خود نوری مشاهده کردم که (در واقع) نغمه آستان ربوبیت تو را سر داده بود. این تحول روزها و شب ها بر من بیشتر آشکار می شد دیگر معنی دوستی با تو را درک کردم و بعد از هر گناهی قوه ای مرا به سوی تو می کشید و اندرون من حالات روحانی ریشه دوانده بود. تا اینکه درهای رحمت بیکران تو به روی این عاصی گگردده گشت و به من توفیق دادی که پای به مکانی بگذارم که همه اش نور و صفا و همه اش عشق بود و آن خاک گلگون جبهه نام داشت. کم کم در این بازار عشق و عاشقی واژه شهادت را درک کردم.

من دیگر از ژرفای زندگی پست جهان و دلبستگی بیرون آمده بودم رابطه من با تو نزدیک و نزدیک تر می شد تا اینکه مرا عاشق خودت کردی بارالها درد عاشقی پوست و گوشت و استخوانم را در هم می فشرد و من سرمست از این شور بارها به جبهه آمده ام بارالها با آرزوی وصال تو پای در این دیار نهادم اما نمی دانم که سرانجام این ظلمات و تاریکی ها کی خواهد بود و کی خورشید تابان شهادت تیرگی شب را کنار می زند و خنجر سپیده آسمان دل مرا روشن می سازد.

لحظه صفر عاشقی

بارالها اگر چه کالایی ناچیز با خود به همراه دارم و در این بازار جان فروشان ارزشی برای آن نمی توان قائل شد اما ای خدای من این متاع اندک را بپذیر من با این عشق است که زنده ام نفس می کشم و در پس آینده های نه چندان دور صحنه های خونین شهادت را رقم می زنم ای فریاد رس فریاد نمایندگان و ای نهایت آمال دلباختگان نظری فرما و ما را در این وادی یکه تاز بر بالین شهادت با بدن خونین و قطعه قطعه شده به دیدارت بیایم الها در آن لحظه دوست دارم که فرصتی به من بدهی چرا؟

الهی … تو رحیمی و تو بخشنده ای و تنها تویی مولا و سرور من دوست دارم در آن لحظه رو به قبله کنم و سر به سجده بگذارم و در حالت طاعت و بندگی تو را برای چند بار دیگر بخوانم و الهی العفو بگویم و مولای خود امام زمان (عج) را صدا بزنم و آنگاه شهادتین را بر لبان خود جاری سازم و سپس آزادانه و سبکبال به سویت پرواز کنم.

شاید به این طریق از جرم گناه من بگذری و من با پاره کردن تمام غل و زنجیرهای گناه و معصیت بسویت آزادانه رجعت کنم و پای در سرای ربوبیت تو نهم. بر سنگ قبرم این را بنویسید: ای برادر کجا می روی کمی درنگ کن آیا با کمی گریه و یک فاتحه خواندن تنها بر مزار من و امثال من مسئولیتی را که با رفتن خود بر دوش تو گذاشته ایم را از یاد خواهی برد یا نه ما نظاره گر خواهیم بود که تو با این مسئولیت سنگین چه خواهی کرد.

شهید رضا نادری در پنجم مرداد ماه 67 و در عملیات مرصاد به دست منافقان، شهید نوشین شهادت را نوش کرد و به آرزویش رسید.

منبع: جام جم آنلاین
انتشار: 15 آبان 1399 بروزرسانی: 15 آبان 1399 گردآورنده: mihan-dl.ir شناسه مطلب: 539

به "نجوای عارفانه با خالق، بازار عاشقی در خاک گلگون جبهه ها گرم است" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "نجوای عارفانه با خالق، بازار عاشقی در خاک گلگون جبهه ها گرم است"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید